خدا حافظ دنیا

morvared — Tue, 19 Aug 2008 10:45:18 GMT

کسی چون تو مرا غریب وتنها نگذاشت ...

اینگونه در التهاب فردا نگذاشت ...

سوگند نمی خورم ولی باور کن ...

کسی چون تو به خلوت دلم پانگذاشت ...

تو با منی نفس نفس...

تو آسمون توی قفس ...

نه راه پیش نه راه پس ...

دوستت دارم همینوبس ...

اگر سوزم سزا باشد .اگر نامم روا باشد...

از این بدتر کجا باشد که من از "تو "جدا باشم...

jpg.html title="weblogshow-1-.jpg" target="_blank">

عشق

morvared — Wed, 28 May 2008 18:01:09 GMT

زندگي سوختن است ساختن است زندگي تجربه آموختن است.

زندگي کهنه قماريست قمار اين چه قماريست که همش باختن است.

از ديروز بياموز براي امروز زندگي کن و اميد به فردا داشته باش...

من میگم تنها با عشقت زنده هستم

خسته ام خدایا ......خسته

دوباره شب و باز هم تنهایی

دوباره سکوت و باز هم دستانی که می آیند

زخمی می کارند و می روند

و اندیشه مرهم انچه که به راستی کجا باید جست

دوباره یاد شبهای که سکوت

فریاد های خندة با هم بودن را می شکند و چه

دور و چه زود گذر ...

دوباره باد پاییزی گذر روزهای سبز را

در گوشم نجوا می کند گذر روزهای که

با امید شکوفه داده ایم

و با امید سبز شده ایم

و امروز به خاطره ها باید گذاشت ان روزها را

می کنم تنها از جاده عبور

دور ماندند ز من آدم ها

سایه ای از سر دیوار گذشت

غمی افزود مرا بر غم ها

خسته از انتظار

خسته از تنهایی

و خسته از مجازات ...

مجازاتی که شاید پایانی ندارد به کدامین گناه ..

شاید دوست داشتن ...

خسته از نگفتن

خسته از شکستن

خسته از نبودن

خسته از رفتن

و تنها در ماندن ...

تنها در روزهای

که امید حرفی برای گفتن ندارد

آرزوها رنگ مرگ گرفته اند و

رویا ها پشت در خفته

اینجا کابوس تنهایی حکومت می کند

و قانون غرورهای شکسته حکم می راند

چه کسی نای زندگی را دارد !!؟؟ ...

دلم تنگ است...

چشمانش...

نمی دانم چه زیبا است

نمی دانم نمی خواهم بگویم زان چشمهای الماسی

لبانش...

داغ گرمی یک بوسه ی تازه بر رویش جا مانداست انگاری

ابروانش...

چه زیبا کمانی اندرین چهره به همراه دارد این جانان

و دستانش...

چه بسیار مردمانی که حسرت خورده ی اویند

و نامش...

را به طاق نهمین بردنند و اوردنند

و اما قلب او را...

نمی دانم نمی دانم چه بگذشتست بر این قلب پر از عشقش

نمی دانم چرا جایی برایم باز نمی ماند در این فراخ جایی

نمی دانم نمی دانم دلم تنگ است ...

morvared — Tue, 27 May 2008 15:57:35 GMT

نمی دانم كه اين عشق چگونه بر

morvared — Sat, 08 Mar 2008 08:49:46 GMT

نمی دانم كه اين عشق چگونه بر

كوير خشك قلبم باريد كه دل بی خبرم عاشق شد

و به عشقش می بالد

نمی دانم می داند كه با ديدنش می رود از تن و جانم خستگی

نمی دانم تا كی عاشق می ماند

نمی دانم می داند بدون او بی قرارم ، هيچم ، پيچم

نمی دانم می داند در انتظار فردای با او بودنم

نمی دانم چگونه سر کنم لحظات بی او بودن را

نمی دانم می داند كه هيچگاه عشق واقعی نمی ميرد

نمی دانم می داند دوست ندارم در رويای كسی ديگر باشم

بيا امشب دمي با من کنار بسترم بنشين

من از عشق تو مي سوزم تو با خاکسترم بنشين

به اشک چشم و خون دل تو را من آرزو دارم

بيا همچون غبار غم به چشمان ترم بنشين

مرا گفتي که مي آيم تو را باور نمي کردم

در اين غم خانه هستي به باغ باورم بنشين

به حاتم خانه چشمم اگر ديدي غمي پنهان

قدم بردار از آن چشم و به چشم ديگرم بنشين

به جانم آتش عشقت ببين امشب چه مي سازد

مرا ديدي اگر بي جان کنار پيکرم بنشين

زه آه آتش افروزم پياپي شعله مي بارد

بيا آب محبت شو به روي افکرم بنشين

مرا رسوا چو مجنون بيابان گرد مي خواهي

مکن اي نازنين ديگر از اين رسواترم بنشين

اینجا من هستم؛ سکوتی محض

سکوتی شکسته و درهم بخاطر هر روز ندیدن تو

اینجا من هستم ؛ تهی از زندگی و روزمره‌گی

خالی‌تر از همیشه؛ با کلافی درهم و پیچ در پیچ

معنی سکوتم را با چشمانم برایت بارها فرستاده‌ام

اینجا من هستم با آوازی که هرگز نشنیدی

من هستم و سازی مبهم

اینجا من مانده ام تنها در پس اندوه صدای کهنه سازم

من هستم و گلی پرپر شده از عشقی کور

من هستم و یکرنگی شکسته‌ام

اینجا در شهری دور من مانده‌ام به انتظار هر لحظه که میایی

در شهری خاک گرفته و غروبی تنگ

که سینه‌ام را هر آن می‌درد

اینجا من مانده‌ام و سرمایی که استخوانم را داغان کرده است

من هستم سیمایی شکسته‌تر از همیشه

اینجا من هستم و خیال همیشگی چشمان مشکی تو

با خدا

morvared — Fri, 07 Mar 2008 14:38:16 GMT

با یه رنگ سرخ زیبا مثل قلب بیقرار

بيقرار تو ام و در دل تنگم گله هاست

آه بيتاب شدن عادت کم حوصله هاست

مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب

در دلم هستی و بين من و تو فاصله هاست

آسمان با قفس تنگ چه فرقی دارد ؟

بال وقتی قفس پر زدن چلچله هاست

بی تو هر لحظه مرا بيم فرو ريختن است

مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست

باز میپرسمت از مسئله دوری و عشق

و سکوت تو جواب همه مسئله هاست

آخر به کجا می رسم ؟

morvared — Fri, 07 Mar 2008 14:27:30 GMT

چه بی انتها ست جاده رسیدن

تو گفتی طولانی ست اما آخرش رسیدن است

اما دیشب ... دیشب کسی در گوشم نجوا کرد

هرگز نمی رسی ... برای محال راه طی می کنی

لحظه ای تمام وجودم را که از امید رسیدن با تو ساخته بودم فرو ریخت

می خواهم نجوا را مثل گوشواره ای

آویزانه گوشهایم کنم ... گوشهایی که مدتها

فقط از ترانه ی تو پر بود

دیگر با هیچ اکسیری مدهوش نخواهم شد

و هرگز نخواه که وجود عشق را باور کنم

تنها چیزی که می دانم اینست که ...

عشق جاده ای ست برای رفتن و نرسیدن ...

امید حجمی تهی است برای طی کردن جاده

برای تنها ماندن

امید ... بهانه ایست برای انتظار ...

به امید پایان این جاده ننشین

همه هیچ پایانی دارد ... به جز ....................

به جز جاده ای که ما را به هم می رساند .

من ترك عشق

morvared — Fri, 07 Mar 2008 14:23:37 GMT

من ترك عشق شاهد و ساغر نمي كنم/ صد بار توبه كردم و ديگر نمي كنم

باغ بهشتو سايه طوبي و قصر حور/ با خاك كوي دوست برابر نمي كنم

تلقين و درس اهل نظر يك اشارت است/ گفتم كنايتي مكرر نمي كنم

هرگز نمي شود ز سر خود خبر مرا/ تا در ميان ميكده سر بر نمي كنم

شيخم به طيره گفت برو ترك عشق كن/ محتاج جنگ نيست برادر نمي كنم

پير مغان حكايت معقول نمي كند/ معذورم از محال تو باور نمي كنم

اي تقوي ام تمام كه با شاهدان شهر/ ناز و كرشمه بر سر منبر نمي كنم

حافظ جناب پير مغان جاي دولت است/ من ترك خاكبوسي اين در نمي كنم

عطر نگاه تو........

morvared — Mon, 03 Mar 2008 12:22:57 GMT

صادقانه به لحظه ها دل بستم ......تا روزی طعم شیرین با تو بودن را احساس کنم....... به ثانیه ها التماس کردم تا تندتر بروی ساعت بچرخند.......بلکه روز موعود زود تر فرارسد ومن سر شار از ...........................عطر نگاه تو شوم.................

پر پرواز...!

morvared — Mon, 11 Feb 2008 08:21:18 GMT

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه...

دوباره این دل دیونه واست دل تنگه...

وقت از تو خوندن ستاره ی ترانهام...

اسم تو برای من قشنگترین آهنگه...

بی تو یک پرنده ی اسیر بی پروازم...

با تو اما می رسم به قله ی آوازم...

اگه تا آخر این ترانه با من باشی...

واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می سازم...

با یه چشمک دوباره منو زنده کن ستاره...

نزار از نفس بیفتم تویی تنها راه چاره...

آی ستاره آی ستازه بی تو شب نوری نداره...

این ترانه تا همیشه تو رو یاده من می یاره...

تویی که عشقمو از نگاه من می خونی...

تویی که تو تپش ترانهام مهمونی...

تویی که همنفس همیشه ی آوازی...

تویی که آخر قصه ی منو می دونی...

اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه...

اگه خونم بی چراغه چشمه تو تاریکه...

می دونم آخر قصه می رسی به داد من...

لحظه ی یکی شدن تو آینه ها نزدیکه...

به عشق تو می نویسم

morvared — Mon, 11 Feb 2008 08:16:32 GMT

به عشق تو می نویسم

اگر لذت ترک لذت بدانی

دگر شهوت نفس لذت نخوانی

از سینه تنگم دل دیوانه گریزد

دیوانه عجب نیست که از خانه گریزد

عاشقی پیداست از زاری دل

نیست بیماری چو بیماری دل

روزاحباب تو نورانی الی یوم الحساب

روز اعدای تو ظلمانی الی یوم القیام

دیوانه کرد ارزوی وصل او مرا

از سر برون نمی رود این ارزو مرا

گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی

با قلم نقش حبابی بر لب دریا کشید

انکه عاشقانه خندید خنده های منو دزدید

پشت پلک مهربونی خواب یک توطئه میدید

تو را می بینم و میلم زیادت می شود هردم

تو را می بینم و دردم زیادت می شود دردم

هر کسی هم نفسم شد دست اخر قفسم شد

منه ساده بخیالم که همه کارو کسم شد

نیازارم ز خود هرگز دلی را

که می ترسم در ان جای تو باشد

گر بی خبر امدیم به کوی تو دور نیست

فرصت نیافتیم که خود را خبر کنیم

گرچه می دانم نمی اید ولی هردم ز شوق

سوی در می ایم و هر سو نگاهی می کنم

از سوز محبت چه خبر اهل هوس را

این اتش عشق است نسوزد همه کس را

اورم پیش تو از شوق پیام دگران

گویمت تا سخن خویش به نام دگران

من بخال لبت ای دوست گرفتار شدم

چشم بیمار تو را دیدم و بیمار شدم

گاه گاهی به من از مهر پیامی بفرست

فارغ از حال خود و جان و جهانم مگذار

غمی خواهم که غمخوارم تو باشی

دلی خواهم که دل ازارم تو باشی

گر نرخ بوسه را لب جانان به جان کند

حاشا که مشتری سر مویی زیان کند

گر هیچ مرا در دل تو جاست بگو

گر هست بگو نیست بگو راست بگو

صبر در جور و جفای تو غلط بود غلط

تکیه بر عهد و وفای تو غلط بود غلط

گرچه هر لحظه زبیداد تو خونین جگرم

هم بجان تو که از جان به تو مشتاق ترم

غیر از غم عشق تو ندارم غم دیگر

شادم که جز این نیست مرا همدم دیگر

دل که اشفته روی تو نباشد دل نیست

انکه دیوانه خال تو نشد عاقل نیست

زدرد عشق تو با کس حکایتی که نکردم

چرا جفای تو کم شد؟ شکایتی که نکردم

تو کیستی که این گونه بی تو بی تابم

شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم

بشنو از نی چون حکایت می کند

از جدایی ها شکایت می کند