من ترك عشق شاهد و ساغر نمي كنم/ صد بار توبه كردم و ديگر نمي كنم

باغ بهشتو سايه طوبي و قصر حور/ با خاك كوي دوست برابر نمي كنم

تلقين و درس اهل نظر يك اشارت است/ گفتم كنايتي مكرر نمي كنم

هرگز نمي شود ز سر خود خبر مرا/ تا در ميان ميكده سر بر نمي كنم

شيخم به طيره گفت برو ترك عشق كن/ محتاج جنگ نيست برادر نمي كنم

پير مغان حكايت معقول نمي كند/ معذورم از محال تو باور نمي كنم

اي تقوي ام تمام كه با شاهدان شهر/ ناز و كرشمه بر سر منبر نمي كنم

حافظ جناب پير مغان جاي دولت است/ من ترك خاكبوسي اين در نمي كنم